poezja znanych i nasza

Opowiedz nam i innym użytkownikom co lubisz robić najbardziej :) Zapraszamy do dyskusji.

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 26 wrz 2014, o 17:22

Adam Ważyk

Trzecia jesień

Tam na pewno za oknem jesień liści złotych,
trzecia jesień od czasu, jak wyszedłeś z domu,
i nad stołem, gdzie jeszcze nie ostygł twój dotyk,
tam żona, od niechcenia, jakby po kryjomu

pochyla się nad książką, która wciąż otwarta,
nie doczytana leży... Gdzieżeś się zapodział?
Już idzie trzecia jesień i zagięta karta
wzdycha: miły, czas skończyć przerwany nasz rozdział

Więc powróć i obejmij rękami obiema
ten ciepły słup powietrza, wchłoń je do ostatka...
Rozchwiane twoje okno i naprawdę nie ma
twojej żony, tam tylko jest czarna zagadka.

Jedynym twoim domem jest ta jesień rdzawa,
zamieć liści po trzykroć nad tobą zawisła,
to szumi popiołami zdmuchnięta Warszawa,
to dopływa do stóp twych nie zniemczona Wisła.

Jest tylko jesień nasza, jasień wojująca,
nie ta, co osypała się po świeżych tropach
klęski, i nie ta druga, która liście strąca
żałobne, ale wściekły, ogromny listopad

nadziei, buchający ogniem zamiast złota,
insurekcją parzących nadwiślańskich liści,
błogosławionym gniewem, kiedy klątwę miotasz
i zaciskasz na cynglu palec nienawiści.


ObrazekDavid Hopkins
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk


Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 3 paź 2014, o 16:28

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

*** (czy anioł zlatuje na ziemię)

czy anioł zlatuje na ziemię
z ramionami jak do uścisku
a zleciawszy wśród trawy drzemie
na szerokim wichrowym lotnisku

czy to chmura zapłonęła w górze
czemu rosa na trawach czerwona
anioł zleciał na płonącej chmurze
otwierając szeroko ramiona


Obrazek
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 3 paź 2014, o 16:30

zapraszam miłośników poezji do wklejania wierszy.

Wtedy strona ta stanie się ciekawsza.
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 7 paź 2014, o 17:45

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

"Robota Anioła Stróża"

Gonił cię mój stróż anioł po świecie, o mój Drogi,
biegł wciąż za tobą przez lasy, przez łany,
potrącał cię ku mnie, zapędzał cię do mnie,
ciągnął za obie ręce, spychał z prostej drogi -
o miłości coś szeptał, bredził nieprzytomnie,
pachniał jak wytężone białe nikotiany..

Siedzący noc całą przy tobie na warcie
krzyczał głosem jak trąby złote i waltornie,
to znów o łaskę twoją modlił się pokornie,
- zbawienie własne diabłom rzucał na pożarcie! -
Wreszcie ciebie ślepego, ciebie niechętnego
zawiódł przemocą do mego pokoju,
gdzie siedziałam płacząca, Pan Bóg wie dlaczego,
jak to się zdarza czasami.-
Wpuścił cię naprzód, sam został za drzwiami,
zatańczył w tryumfie taniec jakiś boski -
potem twarz zakrył szatą srebrno białą,
zamyślił się pełen troski - - -
i jęknął z przerażenia nad tym, co się stało - - -

korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 10 paź 2014, o 09:23

Adam Ziemianin

PAŹDZIERNIK


Jesień po lesie chodzi
Na ucho bukom szepcze coś po cichu
I łza się kręci w oku października
Gdy liść - za pokutę - opada po liściu

Dzień w noc przechodzi nie wiadomo kiedy
Powiązani ze sobą niewidzialnym mostem
I tyle smutku jest w pustych konarach
Gdy jesień daje swój deszczowy koncert

Po okolicy w białych kołnierzykach
Brzozy odchodzą - za las - samotnie
A Matka Boska w dziurawej kapliczce
Przez cały czas z dzieciątkiem moknie

Nie naprawiają daszku miejscowi anieli
Na motorach muszą jechać na dyskotekę
Nie naprawiają - bo już zapomnieli
Więc jeszcze tylko chcą przekrzyczeć jesień
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 14 paź 2014, o 18:25

Kazimierz Przerwa Tetmajer /1865-1940/

W jesieni

O cicha, mglista, o smutna jesieni!
Już w duszę czar twój dziwny, senny spływa,
Obrazek
przychodzą chmary zapomnianych cieni,
tęsknota wiedzie je smutna i tkliwa,
ileż miłości, och, ileż kochania
umarła przeszłość z naszych serc pochłania,
z naszych serc biednych, z naszych serc bezdeni...

Zamykam oczy... Blade ciche cienie
suną się w liści posępnym szeleście -
jak obłok światło: niesie je wspomnienie...
O dni umarłe! o dni! gdzież jesteście?...
co pozostało po was?... Ach! daleko,
daleko kędyś toczycie się rzeką
szarą i mętną w głąb puszcz i w milczenie...[
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 19 paź 2014, o 09:22


Dzikie wino Obrazek

Nad oknem,
na murze,
a liście takie duże
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

O każdej
godzinie
wiatr szumi w dzikim winie -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

Uroda,
przyroda,
za nic byś jej nie oddał -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

Za siedmiu
morzami
napełni oczy łzami -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

I we śnie
przypłynie
dom cały w dzikim winie -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

I niebo,
i księżyc,
i wino się rozsrebrzy -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

Zaszepce na szybie,
myślisz,
że słuchasz skrzypiec -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

Pod serce
jak nuta.
I powiesz: tak, to tutaj -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.

Ten dach i
te okna,
i noc jak narzeczona -
zielone, zielone,
dzikie wino zielone.


Konstanty Ildefons Gałczyński
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 20 paź 2014, o 13:25

Jak ptaki, kiedy odlatywać poczną...
Adam Asnyk

Jak ptaki, kiedy odlatywać poczną,
Bez przerwy ciągną w dal przestrzeni siną
I, horyzontu granicę widoczną
Raz przekroczywszy - gdzieś bez śladu giną...

Tak pokolenia w nieskończoność mroczną
Nieprzerwanymi łańcuchami płyną,
Nie wiedząc nawet, skąd wyszły... gdzie spoczną...
Ani nad jaką wznoszą się krainą.

W chmurach i burzy lub w blasku promieni,
Podległe skrytych instynktów wskazówce,
Lecą, badając wąski szlak przestrzeni.

Który im znaczą poprzedników hufce -
I tę przelotną grę świateł i cieni,
Jaką w swej krótkiej zobaczą wędrówce.

korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Ziemia rodzinna

Postprzez korona 24 paź 2014, o 12:32

Bełza Władysław

Całem mem sercem, duszą niewinną,
Kocham te świętą ziemię rodzinną,
Na której moja kołyska stała,
I której dawna karmi się chwała.
Kocham te barwne kwiaty na łące,
Kocham te łany kłosem szumiące,
Które mię żywią, które mię stroją,
I które zdobią Ojczyznę moją.
Kocham te góry, lasy i gaje,
Potężne rzeki, ciche ruczaje;
Bo w tych potokach, w wodzie u zdroja,
Ty się przeglądasz Ojczyzno moja,
Krwią użyźniona, we łzach skąpana,
Tak dla nas droga i tak kochana!
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk

Re: poezja znanych i nasza

Postprzez korona 17 lis 2014, o 17:02

Leopold Staff


List z jesieni

Czekam listu od ciebie… Tam Południa słońce
I morze mówi z tobą…U mnie długa słota,
Samotność, jesień, chmury i drzewa więdnące…
Dziś pogoda… lecz słońce chore – jak tęsknota…

Nim wyślesz, włóż list w trawę wonną albo w kwiaty,
Bo tu żadne nie kwitną już… Niech go przepoi
Spokój, woń słońca, szczęście twej bliży i szaty –
Albo go noś godzinę w fałdach sukni twojej …

A papier niechaj będzie niebieski…Bo może
Znów przyjdą chmury szare, smutne, znów na dworze
Słota łkać będzie, kiedy list przyjdzie od ciebie;

Skarżyć się będą drzewa, co więdną i mokną,
A ja, samotny, może znów będę przez okno
Patrzał za małym skrawkiem błękitu na niebie…
korona
Wtajemniczony
Wtajemniczony
 
Posty: 154
Dołączył(a): 7 sie 2014, o 19:35
Lokalizacja: śląsk


Poprzednia stronaNastępna strona

Powrót do Hobby, zainteresowania, pasje

Kto przegląda forum

Zidentyfikowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]